Magnetic Island
Door: Marca
Blijf op de hoogte en volg Marca
25 Oktober 2019 | Australië, Townsville
Vandaag gingen we al vroeg op pad. We gingen naar Magnetic Island. Omdat we een autootje wilden huren en de voorraad daarvan beperkt was. We moesten dwars door Townsville. Het is daar erg druk en van bewegwijzering hebben ze nog nooit gehoord. Maar we vonden toch nog vrij snel de parkeerplaats bij de ferry. Hij ging ook bijna gelijk weg. Het was toch wel een dik half uur varen. Gauw een (roze) autootje opgehaald. En rijden maar. Ben je net gewend aan een automaat, moest er bij dit karretje geschakeld worden. Weer even wennen dus. Het in en uitstappen was ook nog een gymnastische oefening. Er zaten geen deuren in en we moesten er dus in en uit klauteren. Hoor ik daar iemand lachen? We zijn op alle mooiste plekken van het eiland geweest. Het was alweer allemaal zo vreselijk mooi. Overal foto's gemaakt. Kon wel blijven klikken. En dat heb ik dus maar gedaan.
Het eiland is maar 10 kilometer lang, hoe breed het is vertelt het verhaaltje niet.Je rijdt over het eiland en dan kom je vier keer een soort "nederzettinkjes" tegen met een geweldig strand, of winkeltjes, of allebei. En de nodige restaurantjes natuurlijk. Daar tussenin rijd je over heel verschillende wegen. Van een behoorlijke klim, wat het autootje soms maar net aan kon, tot vlakke wegen. En heb ik al gezegd dat het er overal zo ongelofelijk mooi is?
Maar uiteindelijk moet je weer de boot op, terug naar Townsville. De zee was op de terugweg een stuk onstuimiger. Kunnen we wel hebben.
Dan weer naar het park van de Big 4. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan, want we waren de weg kwijt. Gelukkig wist een mevrouw van de Shell-pomp hoe we er moesten komen. Hulde voor deze dame.
Morgen gaan we weer verder. Waarheen? Geen idee nog! We gaan het vanavond uitzoeken en kunnen jullie het morgen, als we internet hebben, lezen.
Wordt vervolgd.
Het eiland is maar 10 kilometer lang, hoe breed het is vertelt het verhaaltje niet.Je rijdt over het eiland en dan kom je vier keer een soort "nederzettinkjes" tegen met een geweldig strand, of winkeltjes, of allebei. En de nodige restaurantjes natuurlijk. Daar tussenin rijd je over heel verschillende wegen. Van een behoorlijke klim, wat het autootje soms maar net aan kon, tot vlakke wegen. En heb ik al gezegd dat het er overal zo ongelofelijk mooi is?
Maar uiteindelijk moet je weer de boot op, terug naar Townsville. De zee was op de terugweg een stuk onstuimiger. Kunnen we wel hebben.
Dan weer naar het park van de Big 4. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan, want we waren de weg kwijt. Gelukkig wist een mevrouw van de Shell-pomp hoe we er moesten komen. Hulde voor deze dame.
Morgen gaan we weer verder. Waarheen? Geen idee nog! We gaan het vanavond uitzoeken en kunnen jullie het morgen, als we internet hebben, lezen.
Wordt vervolgd.
-
26 Oktober 2019 - 08:12
Rini Wermink :
Ha familie Stammers. We genieten enorm van jullie verhalen. Zo te lezen vermaken jullie je weer best. En maken jullie weer nieuwe ervaringen.... heerlijk. Om de pret te verhogen: het wordt koud in ons kikkerlandje. Geniet lekker van al het moois en van het Australische zonnetje -
27 Oktober 2019 - 09:41
Desiree:
Wat een heerlijke reis. Ik zie het al helemaal voor me hoe jullie uit t dak van jullie roze autootje klimmen. Hilarisch!!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
