Naar Townsville
Door: Marca
Blijf op de hoogte en volg Marca
24 Oktober 2019 | Australië, Townsville
Zo eindelijk weer internet. Net een hele rij verslagen geüpload. Veel plezier met het lezen hiervan!
We werden vanochtend verwend met een ontbijtje van het huis. Het was pure verwennerij. Croissantjes, dikke plakken ham, dikke plakken kaas, de zachtste zalm die ik ooit heb gegeten, allerlei soorten fruit en een kan jus d'oranje. Het was heerlijk!
Daarna moesten we weer op pad. Richting Townsville. En onderweg kijken wat we tegenkomen. We hadden alleen afgesproken om naar de hoogste (of de diepste) waterval van Australië te gaan. Een kopje koffie is wel het minste wat je kan doen. We deden daarvoor Tully aan. Piepklein stadje zoals er zo veel zijn in Australië. De cappucino was er in ieder geval prima. Hierna richting waterval. Dat was een ommetje van een kleine honderd kilometer, maar dan heb je ook wat! Op de weg erheen moesten we door een gebied waar honderden koeien (model India) los rondliepen. Ze gingen overigens netjes opzij voor de auto, dus geen probleem. Onderaan de berg die we op moesten stond aangegeven dat we moesten rekenen op 20 kilometer haarspeldbochten. Dan zakt de moed toch even in de schoenen. Maar als je er zó dichtbij bent ga je niet meer terug, dus...vooruit met de geit! Later meer over geiten. Het viel niet mee, er kwam geen eind aan, maar we werden beloond. Opeens zagen we in de kant een hele echte in het wild levende casuaris lopen!! Wij helemaal door het dolle natuurlijk. De brushturkey's waren ook volop aanwezig en ook leuk om te zien, maar een casuaris! Intussen slingerden we de berg op en je gelooft het niet, maar daar stond potverdorie wéér een casuaris! Auto stil gezet en foto's genomen. Ze zijn trouwens écht groot. Wij slingerden euforisch verder naar boven. Want ja, die waterval was er ook nog! En het is er één. Ik kreeg em met geen mogelijkheid in z'n geheel op de foto. Hij is niet zozeer breed, maar wel heel hoog. Bijna 300 meter. Spectaculair!
De weg naar beneden was korter dan de weg naar boven. Althans, zo voelde het. Weer langs de koeien (model India) tot we plotseling midden in een kudde geiten terecht kwamen. Al met al moesten we ook nog naar Townsville. Het was de wegwerkzaamheden-route. Maar omdat nog steeds alles een eind komt, waren we toch uiteindelijk in Townsville. Hier blijven we 2 dagen, misschien 3. We zitten hier in een soort stacaravan (Cabin) op een groot terrein. Alles prima in orde.
Wordt weer vervolgd!
We werden vanochtend verwend met een ontbijtje van het huis. Het was pure verwennerij. Croissantjes, dikke plakken ham, dikke plakken kaas, de zachtste zalm die ik ooit heb gegeten, allerlei soorten fruit en een kan jus d'oranje. Het was heerlijk!
Daarna moesten we weer op pad. Richting Townsville. En onderweg kijken wat we tegenkomen. We hadden alleen afgesproken om naar de hoogste (of de diepste) waterval van Australië te gaan. Een kopje koffie is wel het minste wat je kan doen. We deden daarvoor Tully aan. Piepklein stadje zoals er zo veel zijn in Australië. De cappucino was er in ieder geval prima. Hierna richting waterval. Dat was een ommetje van een kleine honderd kilometer, maar dan heb je ook wat! Op de weg erheen moesten we door een gebied waar honderden koeien (model India) los rondliepen. Ze gingen overigens netjes opzij voor de auto, dus geen probleem. Onderaan de berg die we op moesten stond aangegeven dat we moesten rekenen op 20 kilometer haarspeldbochten. Dan zakt de moed toch even in de schoenen. Maar als je er zó dichtbij bent ga je niet meer terug, dus...vooruit met de geit! Later meer over geiten. Het viel niet mee, er kwam geen eind aan, maar we werden beloond. Opeens zagen we in de kant een hele echte in het wild levende casuaris lopen!! Wij helemaal door het dolle natuurlijk. De brushturkey's waren ook volop aanwezig en ook leuk om te zien, maar een casuaris! Intussen slingerden we de berg op en je gelooft het niet, maar daar stond potverdorie wéér een casuaris! Auto stil gezet en foto's genomen. Ze zijn trouwens écht groot. Wij slingerden euforisch verder naar boven. Want ja, die waterval was er ook nog! En het is er één. Ik kreeg em met geen mogelijkheid in z'n geheel op de foto. Hij is niet zozeer breed, maar wel heel hoog. Bijna 300 meter. Spectaculair!
De weg naar beneden was korter dan de weg naar boven. Althans, zo voelde het. Weer langs de koeien (model India) tot we plotseling midden in een kudde geiten terecht kwamen. Al met al moesten we ook nog naar Townsville. Het was de wegwerkzaamheden-route. Maar omdat nog steeds alles een eind komt, waren we toch uiteindelijk in Townsville. Hier blijven we 2 dagen, misschien 3. We zitten hier in een soort stacaravan (Cabin) op een groot terrein. Alles prima in orde.
Wordt weer vervolgd!
-
24 Oktober 2019 - 21:09
Desiree:
Nou ik ben weer bij hoor! wat een heerlijke reis maken jullie zeg! echt heel mooi.
Blijf vooral zo genieten van al dat moois.
gr Desiree en Co -
27 Oktober 2019 - 12:24
Tineke:
Alles ingehaald, ik liep even achter...
Gelukkig dat het pinnen weer lukt. Wij hebben het ook eens gehad in Table 9, sjiek restaurant in Dubai, toen hadden we wel al gegeten. Ik zag ons al in het gevang daar... Gelukkig goed gekomen, maar Gert moest midden in de nacht (NED tijd) wel even ING bellen...…
Ik ben benieuwd naar de rest van je avonturen.
groetjes Tineke
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
